Uit: Nieuwsbrief 6e jaargang, nummer 8

De voorbereidingen
Natuurlijk kenmerkt zo'n periode zich door het doen van inkopen. Kerst werd bij ons niet met cadeautjes gevierd. Daar was Sinterklaas voor. Wel werd er "bijzonder" gegeten en werd er iets onder de kurk gehaald. Wat extra chocolade kransjes (Jamin) en wellicht iets van studentenhaver. En... vanzelfsprekend een kerstboom.

De Kerstboom
In die tijd was het niet gewoon om een kunstboom te hebben. Het was dan ook elk jaar een ECHTE. De boom werd ontdaan van zijn kruis en in een grote pot gezet. Zo kon je hem water geven en nog enigszins "vers" houden. Maar eerst moest dat kreng naar drie hoog worden gesleept. Vervolgens werd de boom volgens Wielinga's gebruik "opgetogen", dit in tegenstelling tot na Nieuwjaar wanneer hij weer werd "afgetuigd". Onder het mompelen van: "Hier een bel en daar een bol", werd vol goede moed de sta in de weg, we woonden niet zo ruim, neergezet en uiteindelijk voorzien van echte kaarjes. Jawel op drie hoog in oud Amsterdam een niet zo'n veilige methode. Ik kan me dan nu ook wel voorstellen, dat mijn vader niet zo enthousiast was als ik en dat hij altijd een emmer water en een natte lap bij de hand hield. De kaarsjes branden dan ook alleen met Eerste kerstdag!
Na Oud en Nieuw moest de Kerstboom worden afgetuigd. En vervolgens moest zo'n uitvallende boom van drie hoog naar beneden. Dat leverde dus niet alleen een huis, maar ook een trappenhuis vol naalden op. Beter was het om de Kerstboom, van drie hoog, via het balkonnetje aan de voorzijde naar bedneden te gooien. Dat gebeurde dus ook. Goed kijken of er niemand aan kwam, er stond immers nog geen auto in de straat, en los. Als de boom dan op het trottoir kwam, zat er echt geen naald meer aan.

Bij de foto's

	De eerste foto is het typisch Wielinga's optuigen van de Kerstboom. De boom wordt voorzien van ballen, bellen en bollen. Ook de echte kaarsjes worden toegevoegd. Opvallend is de aanwezigheid van de, relatief kleine,televisie. Naar schatting is deze foto uit 1959 of 1960.
	De tweede foto zal dan eerste kerstdag 1959 of 1960 zijn geweest. De kaarsjes branden. De pick-up speelde naar alle waarschijnlijkheid Kerstliederen. Op de tafel staat voor de dames een glaasje advocaat met slagroom.
	De derde foto is een aantal jaren later. Naar schatting zal dat 1963 zijn geweest. Nog steeds een boom met echte kaarsjes. Mijn vader is hier ongeveer net zo oud als dat ik nu ben. De eerste tweezitsbank heeft zijn intrede gedaan.
Oud en Nieuw Oud en Nieuw was het feest van de oliebollen en appelflappen. Die werden elk jaar in grote hoeveelheden gebakken. Als kind werd je dan met een boek in de stoel gezet, want je mocht niet lopen. Voor de kachel stond een grote ketel met beslag dat moest rijzen. Elke beweging kon funest zijn voor het beslag, met als gevolg, geen oliebollen en appelflappen. Kilo's goudrenetten werden geschild, ontdaan van het klokhuis en in plakken gesneden. Rozijnen en krenten gewassen en vooral de pan met "kokende" olie op het vuur gezet. Uiteindelijk was de oogst verschillende emmers en pannen vol met oliebollen en appelflappen, waar naar mijn idee tot de Paas van gegeten werd. Iets anders was er immers niet.